Infodagen Gratis magazine
Familie van den Bulk High School Holland 12 juni 2016

Voor familie van den Bulk stonden de laatste twee weken in het teken van de ‘laatste keren’ en afscheid nemen van de Braziliaanse Alice en de Belgische Zoé. Samen kijken ze terug op een geweldig High School Holland jaar.

22 augustus 2015 staat ons nog vers in het geheugen. Twee afwachtende meisjes stappen met ons in de auto richting Berkel en Rodenrijs naar hun thuis tijdens dit High School Holland jaar. Het jaar is voorbij gevlogen! De laatste twee weken zijn we nog voor een laatste keer naar Amsterdam, Rotterdam, de markt en de bioscoop geweest. Een rondje fietsen om de omgeving nog een keer te zien, afscheid nemen van de sportschool en er was natuurlijk het menulijstje dat we hebben afgewerkt.

blog-laatste-bulk

Leraren bedanken

Er werd al weken gesproken over de vraag hoe ze de docenten op school konden bedanken. Het is uiteindelijk een kaartje met tekst en foto geworden. Het kaartje ging samen met twee merci chocolaatjes in een envelop en de enveloppen hebben ze uitgedeeld in de lerarenkamer. Voor de dames van de administratie en de mentor, die redelijk wat werk aan ze hebben gehad, een pak heerlijke stroopwafels erbij. Zo hebben ze toch keurig afscheid van hen genomen.

blog-laatste-bulk

Van den Bulk Familiedag

Ook was er nog een speciale dag. Vorige week zaterdag was het de Familie van den Bulk Familiedag. Elke laatste zaterdag van juni komt de hele familie van Henny bij elkaar. Opa en Oma van den Bulk hadden 9 kinderen waarvan Henny de oudste is. De 9 kinderen hebben allemaal een eigen gezin en inmiddels hebben veel van hun kinderen ook weer een relatie en verschillende daarvan ook weer kinderen. Kortom, we waren die dag niet compleet maar wel met 61 personen. We starten altijd met een activiteit, dit keer bowlen, gevolgd door heel ouderwets maar altijd gezellig een paar rondjes bingo en eten met elkaar. Hoe Nederlands was dit! Natuurlijk hoort er ook een groepsfoto bij en het zal niemand verbazen dat ik die mocht maken. Gelukkig was er een speeltuin dichtbij waar we gebruik konden maken van een speeltoestel.

blog-laatste-bulk

Onder de indruk van Neeltje Jans

Een heel onverwacht uitstapje was er naar Neeltje Jans omdat we ineens op de 23e allemaal vrij waren. En als je in Nederland bent, MOET je daar toch echt heen. Natuurlijk zijn de toeristische attracties leuk maar het blijft bijzonder om de Stormvloedkering van zo dichtbij te zien en vooral ook om er in te lopen. Bijzonder indrukwekkend was  de – voor ons- nieuwe attractie ‘De Delta Experience’.  Je waant je in de nacht van 31 januari 1953. Het is zo knap gemaakt! Thuis gekomen hebben we ’s avond meteen de dvd van De Storm bekeken.  Nou, de meiden waren er echt een paar dagen later nog van onder de indruk!

blog-laatste-bulk

Emigreren?

De afgelopen week stond in het teken van inpakken en de laatste zaken regelen. Voor Alice wilde ik vorig weekend via Internet een afspraak op het gemeentehuis maken om haar uit te laten schrijven. Dat kon helemaal niet meer, de hele week was er geen mogelijkheid meer. Wat nu? Maandag gebeld en wat een geluk. Er was inderdaad geen afspraak meer mogelijk maar omdat dit een emigratie betrof, mochten we toch op woensdag langs komen maar dan moesten we wel de mensen met een afspraak voor laten gaan………… Oké dan. Alice en ik dus woensdag naar het gemeentehuis. Oja, ik was die mevrouw van de emigratie! We kregen een nummertje en mochten plaatsnemen in de wachtruimte. We rekenden erop om er minstens een uur te moeten wachten maar tot onze grote verbazing kwam er al na een kwartier een vriendelijke dame die de emigratie, nou ja uitschrijving uit de gemeente, van Alice kon regelen.  Dat viel weer alles mee.

Fietsen huren

De eigenaar van een van de lokale fietsenwinkels was in augustus zo vriendelijk om voor de twee meiden twee fietsen beschikbaar te stellen tegen een zeer redelijke huurprijs. Waar je normaal 8 euro per dag betaalt, was dit voor ons bijna het maandbedrag. We hebben het maar afgerond naar 10 euro/maand en dat hebben we bij het inleveren van de fietsen dan ook keurig betaald.

blog-laatste-bulk

Afscheidsfeestje

Gisteren was er nog een laatste verjaardagsfeestje, kleindochter Liz werd 4 jaar. Omdat het hele gezin er was, werd het ook meteen een afscheidsfeestje.  De meiden hadden het er moeilijk mee. De uitwisselingsperiode duurt 10 maanden, vaak zeggen wij gemakshalve een jaar. Tot Kerstmis lijkt het allemaal nog heel lang te duren. In het nieuwe jaar aangekomen, is de helft van de periode voorbij. Dan begint het aftellen van de maanden, in juni worden de maanden weken en gisteren was het ineens MORGEN gaan we weg, wauw!

Terug naar ‘normaal’

Wij weten hoe het voor hen zal zijn als ze weer terug in hun eigen omgeving zijn. Zeker de eerste dagen zal het heel vreemd zijn. Het thuisfront is doorgegaan met hun leven. Zijzelf zijn veranderd en dat heeft het thuisfront vaak niet echt meegekregen. Zij missen ons, maar het thuisfront snapt dat niet. Ze zijn toch weer thuis, waarom zijn ze niet superblij? Misschien is het bij Zoé en Alice niet het geval, maar we hebben het wel met hen besproken.

blog-laatste-bulk

Terugkijken op een geweldig High School Holland jaar

Vorige keer schreef ik al dat ik altijd en overal foto’s maak. Eigenlijk alleen omdat ik voor de studenten het hele jaar vastleg in een fotoboek. En omdat ik nooit op hun school kom, had ik ze de opdracht gegeven om minstens 10 leuke foto’s op en van school te maken. Tja, anders is het boek niet compleet.  Ze vonden het echt heel raar.  Dit fotoboek krijgen ze de dag voordat ze naar huis gaan. Dat was ook gisteren  voor Zoé en Alice de bedoeling. Helaas, de boeken waren wel op tijd klaar en de postbode is gisteren ook aan de deur geweest maar wij waren niet thuis. Normaal gesproken wordt het pakket dan bij de buren afgegeven maar deze postbode heeft dat nou net niet gedaan. Typisch een geval van jammer! Daarom heb ik Alice en Zoé ’s avonds om de beurt mee naar mijn kamer genomen en hen daar het digitale boek op de pc laten zien met daarbij de mededeling dat het echte boek per post volgt. Maar ik was niet de enige die met foto’s in de weer was geweest. De dames hadden ook voor ons een verrassing. Een schitterende fotopresentatie die via een USB stick op televisie werd getoond. Echt super creatieve en een geweldige verrassing.

Met veel baggage naar huis

Vanmorgen zijn we 3.00 richting Schiphol gereden. Alice’s vliegtuig stond gepland om 7.00 uur. Ze zal vanavond ‘onze tijd’ om 20.55 uur landen in Belo Horizonte, de stad waar zij geboren en getogen is. Zij en Zoé zijn vannacht niet gaan slapen, ze wilden zo lang mogelijk met elkaar zijn. Ook wilden ze graag nog een keer met elkaar ontbijten dus zaten we vannacht om 2.30 uur aan de croissantjes en thee. Alice’s bagage was, toen ze bij ons kwam, niet zo heel veel. Een grote en een kleine koffer. Vanmorgen was dat iets anders. Twee koffers van 31 kg elk, een trolley van 14 kg en een rugzak van 8 kg. Haar oudere broer en zus zijn eerder in Europa (België) geweest en hadden haar een verlanglijstje gestuurd en al die spullen moesten mee! Vooraf was ze vol bravoure dat zoveel bagage echt wel kon.

Geen afscheid maar “tot ziens”

Toen ze vanmorgen bij de incheckbalie de regels zag, werd ze toch enigszins nerveus. We waren er keurig om 4.00 uur oftewel 3 uur voor de vlucht. De balies gingen pas om 4.30 uur open. Een voordeel als je erg vroeg bent, je bent als eerste aan de beurt. Bij het afgeven van de bagage vroeg de man aan de balie haar niet hoeveel handbagage ze had, dus heeft ze het zelf ook maar niet gezegd. Er is uitgebreid geknuffeld en afscheid genomen. Alhoewel, afscheid………… wij nemen nooit afscheid maar zeggen “Tot ziens”. Dat geeft ons een minder verdrietig gevoel en het helpt de studenten ook altijd. Voor wat betreft de ‘overbagage’: We hebben geen bericht ontvangen dat ze niet met het vliegtuig mee mocht en gaan er dan ook maar vanuit dat het allemaal goed is gekomen :). Vanavond zullen we het horen/lezen.

blog-laatste-bulk

Alleen terug naar huis

Zoé hebben we vroeg in de middag naar Rotterdam Centraal gebracht zodat ze de Intercity naar Brussel van 14.08 uur kon nemen. Ze is alleen gegaan. We hebben aangeboden om haar naar Brussel te brengen maar dat wil ze niet. Want, zo zegt ze “ik ben alleen gekomen en ga ook alleen terug”. Daarbij komt ook dat ze de tijd in de trein nodig heeft om – in haar hoofd – klaar te zijn voor haar ‘oude’ leven. Ook Zoé heeft veel meer bagage dan toen ze kwam. Het grappige bij haar is, dat het niet eens de dingen zijn die ze zelf heeft gekocht maar vooral boeken en cadeautjes die ze dit jaar vanuit België heeft ontvangen. Ze stapt straks met een hele grote tas, twee trolleys, een rugzak en een linnen tas op de trein. Gelukkig hoeft ze niet over te stappen, dat zou ook helemaal niet lukken. Het is een rechtstreekse verbinding van Rotterdam naar Brussel Zuid en daar staat een ontvangstcomité klaar dat haar kan helpen met de tassen.

Thuis zijn & heimwee

Op haar kamer vinden we nog een verrassing, haar prikbord is een groot kunstwerk geworden en ze heeft er een brief op geprikt, zo ontzettend lief! Ze heeft inmiddels gebeld dat ze goed is aangekomen maar dat het zo vreemd is om thuis te zijn, de heimwee klinkt door in haar stem. Het is zo herkenbaar, wij weten dat het binnen korte tijd over is maar nu heeft ze het er moeilijk mee.

PS. vrijdag belde Nathália uit Brazilië die drie jaar geleden voor een jaar bij ons kwam. Ze kan eind november een goedkoop ticket kopen. Mag ze een weekje komen? Natuurlijk……………..!

Zelf een buitenlandse High-School student in huis nemen en gastgezin worden? Lees meer over High School Holland en bekijk het overzicht van buitenlandse studenten.

 

Deel deze pagina

Gerelateerde programma's