Vera over haar Vrijwilligerswerk in Ghana: ”We leerden de kinderen touwtje springen”

Vera
Vrijwilligerswerk
5 november 2016

Vera droomde er van jongs af aan al van om Vrijwilligerswerk in Ghana te gaan doen en dat is niet bij een droom gebleven! Lees hier meer over de persoonlijk ervaring van Vera! 

Meest bijzondere ervaring ooit: Vrijwilligerswerk in Ghana

3 januari, de grote dag! Wat had ik hiernaar uitgekeken. Samen met Seble, die ik via Travel Active heb leren kennen, vertrok ik om 15:00 met het vliegtuig naar Accra. Na een warm afscheid (en wat traantjes) ging ons avontuur echt beginnen. In het vliegtuig hebben we samen bekokstoofd wat onze doelen waren en wat we graag wilden bereiken voor het kindertehuis en niet te vergeten voor onszelf. Ghana is gelukkig maar 6 uurtjes vliegen, zo raar eigenlijk. Zo’n andere wereld, maar toch ben je maar 6 uur verwijderd van elkaar. Rond half 8 lokale tijd kwamen we aan in Accra. William, de chauffeur van Tina (de vrijwilligerswerk coördinator van Travel Active in Ghana), haalde ons op met een Ghanese trotro. Nadat we een fles water hadden gekregen, voelde ik me al gelijk op mijn gemak. Na een uurtje rijden kwamen we aan. Ook al was het niet zo’n lange reis, het voelde wel zo! We lagen die avond ook al snel te slapen.

Introductiedagen

De volgende ochtend ontmoetten we 2 andere vrijwilligers. Een Nederlands meisje en een meisje uit Noorwegen, die achteraf ook bij ons op het project zat. Het klikte gelijk en we hebben 3 super gezellige dagen gehad. Het was dan ook moeilijk om na deze 3 dagen afscheid te nemen van het Nederlandse meisje (achteraf zagen we haar die zaterdag weer, voor niks zo’n groot afscheid!). De introductiedagen waren gezellig, zo hebben we Ghanees leren dansen, jambé leren spelen en gezellig over marktjes gelopen. Het voelde gelijk goed om hier in Ghana te zijn.

Warm welkom thuis

Op woensdag 6 januari, na onze introductiedagen, was het tijd om naar ons project te gaan. Het voelde gelijk zo goed en we voelden ons er zo erg thuis. We waren het busje nog niet uit of we werden doodgeknuffeld door onze ‘mama’. We sliepen in een gastgezin, onze mama sliep in een huisje tegenover ons en wij sliepen met z’n 3tjes in een kamertje daartegenover. Ik ben vaak wel van de privacy, maar vond het totaal niet erg om met z’n drieën 24 uur per dag samen te zijn. Ik voelde me op een gegeven moment alleen als ik ze niet om me heen had, heel raar eigenlijk.

Op naar het kindertehuis

Maar goed, nadat we iedereen thuis hadden ontmoet en afscheid hadden genomen van Tina, William & Fransesca was het toch echt tijd om naar het kindertehuis te gaan. Dat was zo’n 20 minuten lopen van onze slaapplek. De kinderen van thuis gingen allemaal mee om te zorgen dat we niet zouden verdwalen. Dit vond ik al zo attent van ze en we hebben ze deze dag ook echt goed leren kennen. Na een lange (ja echt, op het begin vond ik 20 minuten lopen in deze hitte best lang) wandeling kwamen de kinderen van het kindertehuis ons in de armen gevlogen. Op dat moment sprong er iets door mijn lijf, ik kan nog steeds niet echt plaatsen wat dit gevoel precies is, maar ik weet wel dat dit een goed gevoel was! Ik kon niet wachten om deze 4 maanden hier door te brengen.

Home for Hope Childrens Home

Ook al voelde ik me er gelijk thuis, makkelijk heb ik het niet gehad. De kinderen waren zo enthousiast en hadden zo’n grote lach op hun gezicht, ze hadden gewoon bijna niks. Zo sliepen de kleine kinderen (van 3 tot 8 jaar) met ongeveer 28 kinderen op een kamertje, zonder lucht, ventilatie, want stroom hadden ze nog niet en soms wel met 2 kinderen in een bed. Overal lag er vogel/kippen poep. Het kindertehuis was open, dus de kippen konden zo overal naar binnen en geloof me, dit deden ze ook. Daarnaast zag ik gelijk dat de kinderen niks hadden om mee te spelen. Oké, dat is onze taak, creatief zijn met spelletjes. Deze maanden hebben we ook meer dan genoeg spelletjes gespeeld!

De oudere kinderen

Rond 3 uur komen de oudere kinderen (van 9 tot 20) jaar terug van school, deze zit in het dorp waar wij ‘wonen’. De oudere kinderen waren op het begin niet zo enthousiast van ons, nouja, vooral de jongens en meisjes van 16 tot 20. Ze weten dat wij toch weer gaan en wilden daarom niet snel een band opbouwen. De eerste maand ben ik daarom ook veel met de kleintjes geweest. Deze waren namelijk altijd bij het kindertehuis en zijn grof, maar simpel gezegd wat makkelijker om mee in contact te komen. Na deze maand kregen ze nog steeds genoeg aandacht van de andere 2 vrijwilligers, waardoor ik me wat meer naar de oudere kinderen ging trekken. Gelukkig met resultaat. Ik begon met het helpen van hun huiswerk en aan het einde van mijn avontuur zat ik gezellig met alle meiden op een kamer te kletsen over van alles.

Mijn dagelijks Ghaneese leven

Mijn dag begon met het vroege opstaan. Rond half 7 kwam ons broertje van 6 binnen: ‘food is ready!’ Hup ons bed uit, dit is wat makkelijker gezegd dan gedaan, nou ja voor sommigen dan. In het huis van onze mama stond ons ontbijt klaar. Een gebakken eitje en heel vast gesuikerd brood. Zo heel af en toe stond er ook een pot jam op tafel, maar dit was niet zo vaak. Na ons ontbijt gingen we snel omkleden, wat waterzakjes pakken en op pad naar het kindertehuis. Als je naar het kindertehuis loopt, loop je door het dorpje heen. Iedereen groet je en veel mensen vragen hoe het met je gaat. Na een tijdje leer je zo Ghaneese woordjes en kan je terugpraten. Het bleef de hele tijd zo leuk als ze verrast waren dat je iets terug kon zeggen.

De werkzaamheden

Eenmaal aangekomen in het kindertehuis konden we gelijk aan de bak. De kleintjes kregen les van madam Vivian en wij gingen alle kleren van het kindertehuis met de hand wassen. Hier waren we goed 2 tot 3 uur zoet mee. Onze handen waren de eerste maand zo vaak kapot van het wassen, maar uiteindelijk went ook dit heel erg. Daarna gingen we moeder Mary helpen met koken, oftewel, proberen. Wat zijn de Ghanese vrouwen sterk, wauw! Één keer roeren en we waren al trots op onszelf. We hadden met onze mama afgesproken dat we elke dag om 12 uur zouden lunchen. Elke dag waren we net op tijd thuis voor de lunch. Onze mama wist gelukkig wel wat koken is.

Spelletjes, afwassen en helpen met huiswerk

Tot 2 uur zitten de kleine kinderen op school en konden we nooit helpen. We hadden hierdoor 2 uurtjes vrij tussendoor. Tijdens onze pauze deden we kaartspelletjes, schreven we in ons dagboek of sliepen we wat bij. Na school speelden we met de kinderen, zo leerden zei ons Ghanese spelletjes en wij hen Nederlandse spelletjes. Dit was echt mijn favoriete moment van de dag! Wanneer de oudere kinderen thuis kwamen, speelden we voetbal of hielpen we met hun huiswerk. Rond half 5 gingen we alle borden etc. van die dag wassen. Zo hadden we elke dag andere hulpjes, iedereen wilde ons zo graag helpen. Rond half 6 gingen we weer naar huis. Om 6 uur stond ons eten geserveerd op tafel. Na het eten bleven we vaak buiten zitten om met onze mama te kletsen of om met de kinderen spelletjes te spelen. Zo vonden ze dansen op onze muziek ook geweldig! Om negen uur was het een welverdiende bedtijd voor ons.

Project touwtjespringen

In onze eerste maand kwamen we op het idee om van een waslijn een groot touw te maken om touwtje te springen. Dit begon als een hilarisch, maar ook dramatisch iets. Na elke dag geoefend te hebben konden ze het uiteindelijk allemaal en wat vonden ze dit heerlijk om te doen! Het was onze dagelijkse bezigheid en na een tijdje leerden we ze verschillende liedjes die ze altijd konden blijven doen. Project touwtjespringen; geslaagd!

Waardevolle vriendschappen

Ik heb ik mijn tijd in Ghana zo veel geleerd, zo veel bijzondere mensen ontmoet en zo veel gezien. Vrijwilligerswerk in Ghana is sinds mijn 7e een droom en nagenoeg is deze droom nu echt werkelijkheid geworden. Ik zou zo de tijd terugdraaien om alles opnieuw te mogen meemaken. Ghana is een betrouwbaar land, het is een veilig land en de Ghanezen zijn werkelijk waar zo vriendelijk!

Een ding wat mij voor altijd bijblijft en ik altijd blijf zeggen tegen iedereen: There’s always a reason to smile!

Wil jij vrijwilligerswerk doen in Ghana?
Of ga je liever naar een van de andere vrijwilligerswerk bestemmingen?
Vraag ook onze vrijwilligerswerk brochure aan en bekijk onze gratis Infodagen!

Gerelateerde programma’s

Deel deze pagina

Authentieke culturele uitwisselingen

30 jaar ervaring

Dankzij onze buitenlandervaringen helpen wij jou bij het creëren van jouw eigen inspirerende beleving.

Persoonlijke begeleiding

Wij en onze partners op locatie zorgen voor jouw unieke levenservaring.

Programma's op maat

Waar je ook heen wilt en wat je ook wilt doen, wij helpen om jouw reis op jouw wensen af te stemmen.