Alles voelt natuurlijk super dubbel, zo’n vertek. Aan de ene kant kijk ik uit naar het zien van m’n vrienden en familie en alles wat vertrouwd is/ was in Nederland. Aan de andere kant laat ik het leven dat ik in Canada heb opgebouwd, achter. Het is natuurlijk een hele bijzondere ervaring.
Nu dat mijn vertrekdatum steeds dichterbij komt gaat de tijd ook steeds sneller en met dat ook de realisatie dat dat ik dit allemaal moet achterlaten, voor mij kwam de echte realisatie vorige week. Ik zat ’s avonds op de grond in de keuken, en keek om me heen. Alle herinneringen die ik hier heb gemaakt kwamen naar boven, en ik realiseerde me dat over een maand alles niet meer hetzelfde is. Zoals tijd doorbrengen met m’n gast zus, host moeder, de hele familie of vrienden. Het besef was ruw, maar echt.
