Deel 1: Pip’s onvergetelijke vrijwilligersreis naar Tanzania!

Van Schiphol naar Arusha: Een avontuur begint!

Mijn eerste kennismaking met Tanzania

Voordat ik begon in het ziekenhuis kreeg ik een culturele introductiedag van mijn gids Victor. Samen bezochten we verschillende markten in Arusha. Van de kleurrijke Maasai-markt tot de stoffenmarkt, de groenten- en fruitmarkt, de levende dierenmarkt en de schoenenmarkt. Tussendoor lunchten we in een lokaal restaurant waar ik mijn eerste echte Tanzaniaanse gerecht at: Chips Mayai, een omelet met frietjes erin. Victor vertelde me over de meer dan 120 stammen die Tanzania rijk is. Dankzij de gezamenlijke taal Swahili voelen mensen zich tegenwoordig verbonden, maar de unieke tradities van iedere stam zijn nog overal zichtbaar. Die eerste dag liet me direct zien hoe rijk en divers Tanzania is.

Werken in één van de armste ziekenhuizen van Arusha

De volgende dag begon mijn vrijwilligerswerk in het St. Elizabeth Hospital. Een ziekenhuis dat mij vanaf dag één liet zien hoe anders gezondheidszorg kan zijn. Mijn eerste uren bracht ik door op de afdeling voor zwangere vrouwen. Daar begeleidden we vrouwen tijdens hun controles, gaven voorlichting over zwangerschap en luisterden naar de hartslag van ongeboren baby’s met eenvoudige hulpmiddelen. Wat mij direct opviel waren de leeftijden van sommige patiënten. Zo ontmoette ik meisjes van slechts veertien jaar die al zwanger waren. In Tanzania moeten de mensen medische zorg zelf betalen. Verzekeringen bestaan hier eigenlijk niet. Hierdoor stellen mensen zorg uit of komen ze diep in de schulden terecht. Het maakte veel indruk om dat van dichtbij mee te maken.

Geboortes, keizersnedes en momenten die ik nooit zal vergeten. Tijdens mijn weken op de kraamafdeling zag ik tientallen baby’s geboren worden. Ik hielp bij natuurlijke bevallingen, assisteerde bij keizersnedes, verzorgde pasgeboren baby’s en ondersteunde moeders tijdens hun eerste uren na de bevalling.

Sommige momenten waren prachtig. Zoals de 36 baby’s in drie korte weken die ik op de wereld heb zien komen en dat ik direct na hun ze geboorte mocht inwikkelen in warme doeken. De eerste natuurlijke bevalling die ik ooit van dichtbij zag. Binnen vijftien minuten hield de moeder haar dochter in haar armen. Een moment dat me diep raakte. Maar er waren ook moeilijke situaties. Namelijk premature baby’s die direct naar de NICU moesten. Moeders die ernstige complicaties kregen, wat hier vaak leidt tot overlijden. Maar ook kinderen en moeders die zonder goede medische apparatuur moesten vechten voor hun leven. Wat me vooral bijbleef was hoe sterk de vrouwen hier zijn. Ondanks pijn, beperkte middelen en moeilijke omstandigheden straalden ze een ongelooflijke kracht uit.

Hoe een donatie écht verschil maakt

Tijdens mijn verblijf besloot ik geld in te zamelen voor de kraamafdeling. Dankzij de enorme steun van familie, vrienden en volgers kon ik samen met het ziekenhuis belangrijke medische materialen aanschaffen. We konden onder andere doneren:

• Een nieuwe warmtelamp voor pasgeborenen
• Twee dopplers voor het luisteren naar babyhartjes
• Twee bloeddrukmeter
• Twee Zuurstofmeters
• Twee Digitale thermometers
• Een tablet voor medische dossiers
• Een placenta-kit
• Honderden Luiers, doekjes en maandverband
• Een nieuwe tafel en stoelen voor verpleegkundigen

Toen de artsen zagen wat er allemaal mogelijk was geworden, begonnen ze letterlijk te dansen van blijdschap.  Dat moment vergeet ik nooit meer. Het liet zien dat zelfs een relatief kleine bijdrage een enorme impact kan hebben.