In deze ervaringsblog vertelt Noa Rutte je alles over haar ervaringen als High School student in Utah, Amerika. Van het onderdeel zijn van een theater groep tot het meemaken van grote veranderingen; Noa maakte van alles mee! Ze vertelt meer over hoe dit jaar haar leven veranderde en waarom zij de persoon werd die ze nu is.
Het grappige begin
Na veel video’s online gezien te hebben over en van uitwisselingsstudenten, en het boek “16 in de VS” van Lucas Lejeune gelezen te hebben, wist ik precies wat ik moest doen. Ik schreef me in bij Travel Active voor een uitwisselingsjaar in de Verenigde Staten. Mijn vader was gelijk overtuigd en na een info middag was ook mijn moeder over de streep. Een paar maanden later, op 1 april 2022 werd ik gebeld door een onbekend nummer. “Hey Noa, ik bel je over je plaatsing voor je uitwisselingsjaar", zei ze. Het was vrijdagmiddag en ik kwam net terug van school. “Het is geen grapje toch?”, gniffelde ik. Ze lachte en vertelde me dat ik bij een gezin in West Point, Utah was geplaatst en dat ik naar Syracuse High School zou gaan.
Een nieuw leven
Augustus 2022 bracht me een grote verhuizing. Ik pakte mijn leven in één grote koffer, een kleine koffer en een tas, en nam afscheid van familie en vrienden. Rond 6 uur 's ochtends op Schiphol checkte ik in voor de vlucht naar New York voor de New York Oriëntatie. Daar leerde ik de andere mensen kennen die gelijktijdig met mij hun uitwisselingsjaar zouden starten. Eenmaal aangekomen werden we verdeeld over bussen die ons naar het hotel toe brachten. De kamerverdeling was aan de hand van hoe laat iedereen moest vertrekken op de dag dat we allemaal naar onze host families zouden vliegen. Voordat we allemaal ons individuele avontuur aan zouden gaan, kregen we de kans om samen The Big Apple te ontdekken. We zijn op elke hoek van de stad geweest, The Statue of Liberty, The Empire State Building, Central Park, en zelfs Times Square.
Als groep werden we snel hecht door deze nieuwe, overweldigende en interessante situatie, dus ook in het hotel had ik het erg naar mijn zin. Aan de ene kant is het jammer dat de New York oriëntatie maar een paar dagen duurde, maar aan de andere kant stond ik te popelen om mijn nieuwe leven te gaan ontdekken. Voor vertrek gaf een begeleider van Travel Active me een brief van mijn ouders waarin stond "Word vooral jezelf”, en gelijk daarna zat ik in een vliegtuig naar Salt Lake City Airport. Ik werd lief ontvangen door mijn gastgezin en een begeleider. In de dagen die daarop volgde bereidde ik me met mijn host moeder voor op school. Zo gingen we langs op mijn school voor het kiezen van mijn lessen. Een paar vakken zoals 'Science' en 'English 12' waren verplicht, maar ik schreef me ook in voor 'Photography' en 'Stagecraft', een les waarin je leert over hoe theater achter de schermen werkt.
Op zoek naar mijn eigen plek
In Amerikaanse High Schools hebben de 'Seniors' vaak een grappige/kinderlijke tas en daar besloot ik aan mee te doen. Op mijn eerste dag liep ik naar binnen met een Paw Patrol rugzak. In Nederland zou je ervoor worden uitgelachen en aangestaard, maar in Amerika was het juist cool en een soort inside joke waar iedereen aan mee mocht doen. In de introductieweek leerde ik vrienden kennen in verschillende lessen en al snel had ik een leuk groepje bij elkaar verzameld. We aten samen lunch en hadden leuke plannen voor Halloween, de 'State Fair' en we besloten als groep naar de eerste schooldance van het jaar, Homecoming, te gaan. Bij Amerikaanse school dances hoort een date vooraf. Als date gingen wij als groep verschillende messen werpen, ik gooide zelfs een bullseye. Één van mijn vrienden uit deze groep zat bij mij in de stagecraft les maar heeft het snel laten vallen vanwege een niet zo goede connectie met de docente. Daarentegen vond ik in het theater departement van mijn school juist erg leuk en maakte ik nieuwe, meer gelijkgestemde vrienden. Ook kreeg ik in deze periode van mijn host moeder de kans om mee te gaan op vakantie naar Boston en Salem, Massachusetts. Dit was een hele mooie en historische steden trip die ik nooit zal vergeten.
Liefde voor/en theater
Tijdens de show zelf was ik met vier anderen onderdeel van de 'Running Crew', deze groep is normaal gesproken in het zwart gekleed en verplaatst stukken van de set. Maar wij moesten het huis op en van het podium schuiven, en omdat we in een scène zichtbaar stil zouden staan, besloot de docente dat wij ook in kostuum verkleed hoorden te zijn. Voordat ik officieel samen was met mijn destijdse vriendin, werd zij uitgekozen om mijn outfit uit te kiezen. Ze gaf me een vlinderdas en elke dag dat ik deze das om had zocht ik haar om hem voor me om te doen. Puur zodat we een momentje samen hadden. Op 17 november tijdens de pauze van de opvoering van de show heb ik haar in de kostuumhal gevraagd of ze mijn vriendin wou zijn, ze zei volmondig "ja".
Winter vol verandering
De prachtige Utah winter bracht naast kerst, sneeuw, oud en nieuw, en skiën ook grote veranderingen met zich mee. In deze periode gingen mijn host ouders uit elkaar. Dit was een best grote klap, mijn host vader verhuisde al snel naar Californië. Hierbij moet ik wel zeggen dat dit hij niet de vader van de kinderen is en dat hij vroeger in Californië woonde, dus dat het een minder grote klap is dan het lijkt. Het had best veel impact op iedereen in het gezin maar het is redelijk goed verlopen. Daarnaast had ik het geluk dat ik een fantastische vriendin had die in de winter ook haar rijbewijs haalde! Ook gingen we vaak skiën en snowboarden. Ik zal mijn leven lang de fantastische herinnering van zij aan zij naar beneden racen vanaf een berg met mijn host broertje behouden! Na deze winter werd het iets zonniger en stond een groot concert in Las Vegas op de planning. Samen met mijn host moeder, haar nichtje, en mijn vriendin ging ik naar The Eras Tour van Taylor Swift.
Het onvergetelijke jaar dat tot een einde kwam
Direct na het Taylor Swift concert in Vegas vroeg ik mijn vriendin naar Prom met een poster. Ze zei natuurlijk ja (ook met een poster)! De vorige schooldance waren we in het rood gekleed wat mijn favoriete kleur is dus deze keer gingen we in haar favoriete kleur, groen. Tot slot eindigt elk schooljaar natuurlijk met 'graduation', maar ik had mijn Havo-diploma al binnen. Toch ging ik langs om mijn vrienden op het podium te zien. Daarna verrasten ze me met hun cap, gown, en diploma zodat ik ook snel een foto kon maken.
Helaas komt alles tot een einde, zoals je ziet, schiet een jaar je soms zo voorbij. Ik heb dit jaar veel gezien en veel geleerd (over de wereld en mezelf) en ook al was het soms lastig had ik het voor geen goud willen missen! En ja, “Word vooral jezelf” is me zeker gelukt.
Wil jij net zoals Noa ook High School naar Amerika of naar één van de andere bestemmingen wereldwijd? Vraag de High School brochure aan of bezoek één van onze infodagen.




