Infodagen Gratis magazine
Lise Boerderijwerk in Noorwegen 17 mei 2014

Altijd al willen weten hoe het is om boerderijwerk in het buitenland te doen? Lise is momenteel voor de tweede keer in Noorwegen  op dezelfde boerderij en helpt daar de boerin met het verzorgen van de schapen en helpt bij de bevallingen. April t/m juni is een drukke en intense periode op de boerderij, maar ontzettend gaaf.  Benieuwd hoe een dag op de schapenboerderij eruit ziet? Lise vertelt erover.

Vorig jaar heb ik in dezelfde periode op deze boerderij gewerkt. Ik heb het zo leuk gevonden, dat ik contact heb gehouden met de boerin, Hege, en dit jaar ben teruggekomen voor enkele maanden. Ik ben dit jaar niet alleen gekomen, maar met een oude klasgenoot. We hebben de opleiding dierverzorging gedaan en hebben dus al ervaring met het werken op een boerderij en het helpen tijdens bevallingen bij schapen.

Mijn werkzaamheden bestaan hoofdzakelijk uit het verzorgen van de schapen en het helpen tijdens de bevallingen, maar verder help ik ook met het onderhouden van de boerderij, het huishouden en andere werkzaamheden waarbij Hege hulp vraagt. Ik werk 7 dagen in de week, maar nooit met tegenzin. Aan vrije tijd heb je hier ook niet zo veel. De boerderij ligt vrij geïsoleerd, even gauw naar de winkel kan hier niet. Wel kun je hier heerlijk van de natuur genieten, bergwandelingen maken en wadlopen.

blog-werken-op-een-boerderij-noorwegen

Nachtdiensten

Vannacht heb ik van 12 uur tot 5 uur nachtdienst gehad. Het is hier nu helemaal niet moeilijk om wakker te blijven, omdat het hier boven de poolcirkel ’s nachts niet meer donker wordt. Mijn nachtdienst hield in dat ik regelmatig in de stal controleerde of er een schaap aan het bevallen was, om de 2 uur de potlammetjes met de fles voerde en wat andere taken, zoals het bijvullen van wateremmers. Op het moment hebben we 6 potlammetjes. Deze staan in een door ons gemaakte ‘kindergarten’.

Om half 10 ben ik vanochtend opgestaan. Na mijn ontbijt ben ik gelijk de stal in gegaan, maar er waren nog steeds geen nieuwe lammetjes geboren. Hege en Celine vertrokken rond 11 uur naar de stad, ik bleef alleen achter met de honden. Hege had de temperatuur van de melkmachine aangepast, waardoor het voor de lammetjes nu wel aantrekkelijk is om er van te drinken. Ze wisten ook gelijk hoe het werkte, dus ik hoefde ze niet meer te voeren. Het enige wat me vandaag dus te doen stond was regelmatig controleren of er een schaap aan het bevallen was. Maar er gebeurde helemaal niets. Ik ben in de tuin gaan harken, met de honden gaan spelen en om half 4 had ik eindelijk de kans om wat verloren slaap van de nachtdienst in te halen.

“De lammetjes hoorde me en begonnen al te schreeuwen”

Ik lag net toen mijn mobiele telefoon ging. Hege stuurde me een berichtje dat de krachtvoer leverancier onderweg was. Ik moest de krachtvoersilo leeg halen, de melkmachine tegen stof afdekken en de potlammetjes verplaatsen wegens het lawaai dat het bijvullen van het krachtvoer zou maken. Dus ik kon eindelijk aan de slag. In m’n overal en op m’n laarzen ging ik de stal in. Ik heb 12 emmers kunnen vullen met krachtvoer tot de silo eindelijk leeg was. Van grote tonnen tot emmers van 20 liter. Daarna heb ik de melkmachine met een vuilniszak afgedekt. Het was even wat knippen en improviseren, maar hij is wel schoon gebleven. Vervolgens moesten de potlammetjes worden verplaatst naar de paardenstal, om de hoek naast de schapenstal. Het was snel gedaan, de leverancier was er nog niet. Wel hadden de schapen me met het voer en de emmers bezig horen zijn, dus die begonnen al te schreeuwen. Aangezien het toch tijd was om te voeren en die leverancier nergens te bekennen was, ben ik gaan voeren. Eerst krijgen de schapen kuilgras. Die reed ik in kruiwagens de voergangen in en gooide die daar leeg. Daarna krijgen ze biks, krachtvoer, naar behoefte. Schapen die drachtig (in verwachting) zijn van drie lammeren krijgen bijvoorbeeld meer dan schapen die drachten zijn van één lam.

Ondertussen was het al 6 uur, maar de leverancier was er nog steeds niet. Wel was er een schaap dat kenmerken van een bevalling vertoonde. De kenmerken zijn regelmatig staan en liggen, schrapen met een voorpoot over de vloer, de bovenlip optrekken. Ik wachtte het even af, maar omdat er geen vordering in de bevalling kwam, besloot ik het schaap alvast in een kraamhok te zetten en haar te gaan helpen. Het schaap zou één lam krijgen. Over het algemeen zijn eenling lammeren veel groter dan twee- of drielingen en kunnen dan ook voor een moeilijkere bevalling zorgen. Over mijn rechterarm trok ik een lange, plastic handschoen, tot aan m’n schouder. Aan mijn linkerhand trok ik een kleine latex handschoen. Beide handen smeerde ik vol met glijmiddel. Vervolgens ben ik voorzichtig in het schaap gaan voelen. Ik voelde als snel dat het lam te groot was en het schaap te klein. Normaal ben ik niet van het snel opgeven, maar dit kon ik overduidelijk niet in m’n eentje af. Ik belde Hege op en die heeft er voor gezorgd dat haar vader kwam om me te helpen. Hij woont hier een paar 100 meter vandaan en is de voormalige eigenaar van deze schapenboerderij. Hij weet dus heel goed hoe hij zulke situaties moet aanpakken. Maar ook samen kregen we het niet voor elkaar. Vervolgens hebben we de buurman er ook bij geroepen, die is ook schapenhouder. Maar ook met z’n drieën redden we het niet. We hebben dan ook besloten, om het schaap te redden, om de dierenarts er bij te halen.

blog-werken-op-een-boerderij-noorwegen

Een gezond lam

Ondertussen was de bevalling al ruim anderhalf uur verder. Er was een grote kans, bijna 100%, dat het lam niet meer in leven zou zijn. Maar dat zijn situaties waar je mee leert om te gaan als je dit werk doet, helaas. De dierenarts arriveerde al gauw. Ze probeerde ook om het lam er op verschillende mogelijke manier uit te halen, maar zelfs met speciale middelen lukte het niet. Er was maar één mogelijkheid over: een keizersnee. Ik heb de dierenarts een beetje geholpen met wat voorbereidingen, ik heb eigenlijk alleen twee emmers gevuld en zeep gepakt. Daarna heb ik even afstand genomen. Ik was wat suf van het slaaptekort en had al een hele tijd niets meer gegeten. Eerlijk gezegd was ik gewoon bang om flauw te vallen. Ondertussen waren Hege en Celine ook terug gekomen van de stad. Ik gaf de taak van dierenartsassistente aan Celine en Hege heeft de keizersnee voor me gefilmd. Uit nieuwsgierigheid heb ik toch even meegekeken en gezien hoe het lam uit de buik werd gehaald en de wond werd gehecht. Het was lang niet zo’n vies gezicht als ik had verwacht. Eigenlijk was het heel interessant om te zien. Het lam leefde nog! Niemand had dat verwacht. Het was groot, door het trekken heeft het last van zijn poten, maar het is een gezond lam.

Door alle adrenaline ben ik weer klaarwakker. Ik heb zojuist aangeboden om tot 2 uur vannacht de nachtdienst te draaien. Daarna word ik afgelost en kan ik m’n bed in gaan. Als het vanavond weer rustig is met bevallingen, ga ik een aantal lammeren oormerken geven.

 

Lijkt het jou ook leuk om boerderijwerk in Noorwegen te doen?
Of bekijk je liever een van de andere Work & Travel programma's?
Vraag ook ons Work & Travel magazine aan en bekijk onze gratis Infodagen!

Deel deze pagina

Gerelateerde programma's